Średnia glikemia

Cechy manifestacji cukrzycy typu 1 u dzieci i młodzieży mieszkającej w regionie Perm

  • Autorzy: Khudorozhkova OM 1, Smirnova E.N. 2)
  • Instytucje:
    1. GBUZ Perm Krai „Regionalny dziecięcy szpital kliniczny”
    2. FSBEI z HE „Perm State Medical University nazwany po Acad E.A. Wagner »Ministerstwo Zdrowia Rosji
  • Wydanie: tom 10, nr 5 (2019)
  • Strony: 51–56
  • Sekcja: Artykuły oryginalne
  • URL:
  • DOI:
  • cytować

Adnotacja

Objawy kliniczne cukrzycy typu 1 (T1DM) u dzieci w dużej mierze zależą od wieku dziecka i stopnia dekompensacji procesów metabolicznych w momencie diagnozy. Wczesne wykrycie cukrzycy i terminowe leczenie może poprawić rokowanie choroby i zmniejszyć ryzyko powikłań i niekorzystnych wyników w przyszłości. Cel tej pracy: rozpoznanie cech manifestacji cukrzycy typu 1 u dzieci na terytorium Perm.

Metody: dane dotyczące wywiadu, kliniczne i instrumentalne metody badań zostały przeanalizowane u 378 pacjentów z nowo zdiagnozowanym T1DM w okresie hospitalizacji od 2002 do 2017 roku.

Wyniki: stwierdzono, że u chłopców i dziewcząt cukrzyca rozwija się z tą samą częstotliwością. Wskaźnik zapadalności w ostatnich latach wśród mieszkańców wsi pozostaje na niższym poziomie niż w miastach regionu. Wysoka częstość występowania utrzymuje się przez cały rok, niezależnie od pory roku. Czynnikami inicjującymi są choroby zakaźne, a także różne stresujące sytuacje. Standardowe badanie u pacjentów ujawniło zmiany odpowiadające stanowi hiperglikemii. Jedna trzecia pacjentów ujawniła kwasicę ketonową o różnym nasileniu. U 11% dzieci podejrzewano T1DM podczas rutynowych badań profilaktycznych. Wśród współistniejących patologii najczęściej występowały problemy z układem nerwowym i hormonalnym. Prawie jedna czwarta pacjentów miała obarczoną dziedziczność cukrzycę typu 1. Porównując historię i manifestację T1DM z danymi z innych regionów, nie stwierdzono znaczącej różnicy.

Słowa kluczowe

АКТУАЛЬНОСТЬ

Cukrzyca typu 1 (T1DM) może rozwinąć się u dziecka w każdym wieku. Objawy kliniczne cukrzycy w dużej mierze zależą od wieku dziecka i stopnia dekompensacji procesów metabolicznych w chwili jego rozpoznania [3]. Niektóre dzieci mają szybki początek objawów, a rozwój cukrzycowej kwasicy ketonowej następuje w ciągu kilku dni, jednak czasami pojawia się w ciągu kilku miesięcy [6, 9, 13]. Pomimo dość szczegółowych badań nad cukrzycą typu 1 u dzieci, należy wyjaśnić kliniczne cechy jej przebiegu, zbadać znaczenie różnych przyczyn i czynników przyczyniających się obecnie do jego wystąpienia. Wczesne wykrycie cukrzycy i terminowe leczenie może poprawić rokowanie choroby i zmniejszyć ryzyko powikłań i niekorzystnych wyników w przyszłości.

Celem badania była identyfikacja klinicznych i laboratoryjnych cech cukrzycy typu 1 podczas manifestacji choroby u dzieci i młodzieży na terytorium Perm.

METODY

Wykorzystano dane z archiwum Regionalnego Dziecięcego Szpitala Klinicznego Perm „Regionalnego Dziecięcego Szpitala Klinicznego” (KDKB): dokumentacja medyczna pacjenta stacjonarnego, formularz nr 003 / U, leczonego na oddziale endokrynologicznym KKB za okres od 2002 do 2017 r. Przeanalizowano metody anamnezy, kliniczne i instrumentalne badania 378 pacjentów z nowo zdiagnozowanym T1DM podczas hospitalizacji w latach 2002–2007 (47 dzieci), od 2008 do 2012 r. (133 dzieci) i od 2013 do 2017 r. (198 dzieci). Pacjenci poddawani byli standardowym badaniom klinicznym i laboratoryjnym oraz instrumentalnym, w tym codziennemu monitorowaniu glikemii, stężenia peptydu C, hemoglobiny glikowanej (НbА1с), glukozurii i ketonurii, badaniu elektrokardiograficznemu, badaniu ultrasonograficznemu narządów jamy brzusznej, układu moczowego. Wskaźniki wzrostu i wagi oceniono za pomocą określenia standardowego współczynnika odchylenia (SDS) standardowego wzrostu dla odpowiedniego chronologicznego wieku i płci.

Insumed -   Norma cukru we krwi u przyszłej matki

Przetwarzanie statystyczne przeprowadzono za pomocą programu Microsoft Excel 10.0 dla systemu Windows 10. Istotność statystyczną różnic uznano za wiarygodną, ​​gdy prawdopodobieństwo hipotezy zerowej było mniejsze niż 0,05 (p

Ryc. 1. Rozkład dzieci badanych według płci i wieku (w liczbach bezwzględnych)

Ryc. 1. Rozkład badanych dzieci według płci i wieku (w liczbach bezwzględnych)

Częstość występowania cukrzycy typu 1 występuje w okresie jesienno-zimowym (ponad 50%), szczególnie w latach 2002–2012. W latach 2013–2017. zapadalność na T1DM przez cały rok pozostaje taka sama.

Analiza czynników wywołujących manifestację T1DM wykazała, że ​​33,2% dzieci w ciągu 2-3 miesięcy. różne choroby wirusowe (w tym ostra infekcja wirusowa dróg oddechowych – 30,3%, ospa wietrzna – 2,9%) zostały przeniesione przed wykryciem cukrzycy, odnotowano pojedyncze przypadki zapalenia migdałków, ostrego zakażenia jelit, zapalenia płuc i zakażeń robakami pasożytniczymi. W ciągu ostatniego roku 45 dzieci (11,9%) doświadczyło stresujących sytuacji.

W analizie skarg pacjentów podczas manifestacji choroby większość znalazła klasyczne objawy T1DM: 93,9% odnotowało pragnienie, 89,7% – wielomocz, 88,4% – zmęczenie i osłabienie, 87,6% – wyraźna utrata masy ciała. Wartość pierwszego pomiaru glukozy z podejrzeniem T1DM wynosiła 19,67 ± 7,3 mmol / L, średni poziom HbA1s wynosił 11,70 ± 2,6%. Standardowe badanie u pacjentów ujawniło zmiany odpowiadające stanowi hiperglikemii.

Stan ketonowo-kwasowy na początku choroby wykryto u jednej trzeciej pacjentów – 134 osób (35,5%), ze zmniejszoną częstością w ciągu ostatnich 10 lat. Tak więc w latach 2002–2007 kwasicę ketonową wykryto u 34,0% dzieci w latach 2008–2012. 26,3%, w okresie 2013-2017. – w 24,8%. 104 dzieci (27,5%) z objawami upośledzenia świadomości – od stanu osłupienia po śpiączkę – musiano przyjąć na oddział intensywnej opieki medycznej w miejscu zamieszkania. W tej grupie dzieci określono ketonurię, średnia glikemia wynosiła 19,8 ± 7,4 mmol / l, a średnie pH krwi 7,1 ± 0,13. Odnotowano także inne objawy kwasicy ketonowej: zapach acetonu u 79,2%, wymioty u 61,4%, ból brzucha u 38,6%, duszność i niewydolność oddechową u 35,6% dzieci. Częściej wymagana była pomoc resuscytacyjna u małych dzieci – prawie połowa to dzieci w wieku przedszkolnym (45 osób). Przez cały okres obserwacji zgonów w debiucie choroby nie było.

U 42 osób (11,1%) podejrzewano cukrzycę typu 1 podczas rutynowych badań, w których wykryto glukozurię i / lub hiperglikemię. Pomimo „losowego” wykrycia T1DM u tych dzieci stwierdzono, że objawy kliniczne występowały u połowy dzieci, średni poziom glikemii przy początkowym oznaczeniu wynosił 12,25 ± 7,50 mmol / L, a poziom HbA1 wynosił 9,44 ± 2,53% a poziom peptydu C wynosi 0,75 ± 0,66 ng / ml przy normie 0,79–4,19 ng / ml. Czternastu pacjentów otrzymało doustny test tolerancji glukozy w celu wyjaśnienia diagnozy. Warto podkreślić, że największą liczbę takich przypadków odnotowano w latach 2011–2017, a prawie jedną trzecią (12 dzieci) wykryto w 2017 r.

Zdecydowana większość pacjentów (96,8%) otrzymywała insulinę w sposób zintensyfikowany. Średnia dawka insuliny na dzień wynosiła 0,63 ± 1,44 jednostki na kg masy ciała (od 0,14 do 1,4 jednostek / kg na dzień). Jednak pacjenci z wczesnym wykryciem cukrzycy mieli niższą dawkę insuliny mniejszą niż 0,25 U / kg. Trzecia część tej grupy (12 osób) otrzymywała wyłącznie insulinę o przedłużonym działaniu (Detemir, Glargin).

Insumed -   Stewia na cukrzycę

U większości dzieci nie stwierdzono nieprawidłowości wzrostu. U większości pacjentów stwierdzono prawidłowy wzrost (1,0 ≤ SDS ≥ 1,0) – 63,0% (235 osób). 174 dzieci (44,7%) miało prawidłowy wskaźnik masy ciała (1,0 ≤ SDS ≥ 1,0). Zmniejszenie wskaźnika masy ciała SDS poniżej 1,0 wykryto u 177 dzieci (46,8%). Zauważono, że u dzieci z klinicznymi i laboratoryjnymi objawami kwasicy ketonowej deficyt masy ciała był bardziej wyraźny, a także wyższy poziom HbA1c i znaczny spadek poziomu peptydu C.

Analiza współistniejącej patologii u dzieci z nowo zdiagnozowanym T1DM ujawniła inne choroby endokrynologiczne u 46 dzieci (12,2%): autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, wrodzoną niedoczynność tarczycy, otyłość, opóźnienie wzrostu i rozwój seksualny, wnętrostwo, wzrost. Ponadto patologię układu nerwowego stwierdzono w 10,3% przypadków: zespół nerwicopodobny, zespół dystonii autonomicznej, padaczka, porażenie mózgowe, uszkodzenie resztkowo-organiczne ośrodkowego układu nerwowego. Piętnaście dzieci (15%) było pod nadzorem psychiatry z powodu zaburzeń nerwicowych i psychicznych. 3,9 dzieci (36%) wykazało patologię płucną. Patologia przewodu pokarmowego (9,5%), układu mięśniowo-szkieletowego (4,5%), układu sercowo-naczyniowego (3,7%), a także układu moczowego (3,2%) występowała znacznie rzadziej.

Przeprowadzono analizę historii noworodków. Średni wiek większości rodziców (84% matek i 80% ojców) w chwili urodzenia wynosił od 20 do 35 lat. Toksykozę i / lub gestozę w czasie ciąży u matek zaobserwowano w 19,5% przypadków, zagrożenie przerwaniem ciąży na różnych etapach ciąży u 20,6%, niedokrwistość u 20,9%. W czasie ciąży 35 kobiet (9,3%) doznało ostrej infekcji wirusowej układu oddechowego lub innych infekcji. W większości przypadków dzieci urodziły się na czas. 18,5% (70 dzieci) urodziło się przez cięcie cesarskie. Patologiczny przebieg porodu odnotowano u 10,3% (39 kobiet): przedwczesny poród, uduszenie podczas porodu. Wskaźniki wzrostu i masy ciała przy urodzeniu większości dzieci były w normie. Większość dzieci (76,5%) karmiła piersią przez ponad miesiąc. Tylko 6,0% (20 osób) otrzymywało sztuczne żywienie od urodzenia.

Jedna czwarta pacjentów (98) miała krewnych z cukrzycą typu 1. W 31 przypadkach (7,9%) byli to krewni pierwszego rzutu: 5 matek (1,3%), 13 ojców (3,4%), 13 rodzeństwa (3,4%) chorowało na cukrzycę. 60 dzieci (15,9%) z cukrzycą typu 1 cierpiało na wujków i ciotki – 10,6%, babcie i dziadki – 4,0%; kuzyni – 1,3%. Dalsze 21 dzieci (5,6%) zostało zidentyfikowanych przez odległych krewnych z T1DM (ryc. 2). 14 pacjentów (3,7%) miało dwóch lub więcej krewnych z cukrzycą typu 1.

Porównanie naszych danych z wynikami innych badań [1, 2, 4, 5, 7, 8, 10–12, 14, 16] pozwoliło ustalić podobne zmiany w manifestacji w innych regionach Rosji. Pod względem wskaźnika zapadalności (19.5 osób na 100 tysięcy populacji dzieci na dzień 1.01.2018 stycznia 44 r.), Terytorium Perm zajmuje 85 miejsce wśród 13 regionów Federacji Rosyjskiej wraz z regionami Moskwy, Tweru, Saratowa i Amuru [5]. W większości regionów, podobnie jak na terytorium Perm, występuje tendencja do „odmładzania” cukrzycy u dzieci i młodzieży, z najwyższą częstością w wieku od 9 do 1 lat [2, 4, 5, 7, 11, 12, 16, 4] oraz również mniej wyraźna sezonowość w występowaniu cukrzycy. Czynnikami inicjującymi są również w większości przypadków infekcje wirusowe i sytuacje stresowe [5, 10, 12, 16, 1]. Obecność cukrzycy typu 23,3 u krewnych dzieci chorych na cukrzycę na terytorium Perm (9,4%) jest porównywalna z danymi z innych regionów (29,0–2%) [8, 15, XNUMX].

Insumed -   Nasiona lnu na cukrzycę

Ryc. 2. Częstość występowania cukrzycy typu 1 u krewnych dzieci,%

Ryc. 2. Częstość występowania cukrzycy typu 1 u krewnych dzieci,%

WNIOSEK

Większość chorych dzieci nie miała poważnych problemów w okresie prenatalnym i noworodkowym; dzieci poniżej pierwszego roku życia karmiły piersią, miały dobre wskaźniki wzrostu. Ponad 90% pacjentów z wykryciem choroby zgłosiło klasyczne dolegliwości związane z pragnieniem, wielomoczem, osłabieniem i zmęczeniem, utratą masy ciała. Jednak w ostatnich latach sezonowość jest mniej wyraźna w manifestacji T1DM. W rozwoju cukrzycy typu 1 rolę odgrywają choroby zakaźne i różne stresujące stany. Jedna czwarta pacjentów cierpi na dziedziczną cukrzycę typu 1. Cukrzyca jest rzadziej wykrywana w stanie kwasicy ketonowej, a jej objawy w ciągu ostatnich dziesięciu lat są mniej wyraźne. Coraz częściej cukrzyca jest wykrywana „przypadkowo” podczas rutynowych badań. Pacjenci z wczesnym wykryciem cukrzycy mieli mniejsze zapotrzebowanie na insulinę. Wśród współistniejących patologii najczęściej występowały problemy z układem nerwowym i innymi chorobami endokrynologicznymi.

WNIOSKI

  1. Uzyskane dane epidemiologiczne potwierdzają wzrost zachorowalności na cukrzycę typu 1 na terytorium Perm, co pokrywa się z głównymi trendami ogólnoświatowymi i ogólnorosyjskimi.
  2. Krytyczny okres manifestacji T1DM u dzieci przesunął się na wcześniejszą datę i pojawia się w wieku 0–4 i 5–9 lat, niezależnie od płci.
  3. Kliniczne cechy cukrzycy typu 1 u dzieci na terytorium Permu obejmują wczesne wykrycie choroby, nawet na etapie upośledzonej tolerancji glukozy oraz brak klasycznych objawów kwasicy ketonowej lub zmniejszenie ich nasilenia podczas manifestacji choroby.
  4. Wzrost HbA1c przy niskiej glikemii podczas diagnozy wskazuje na przedłużone naruszenie metabolizmu węglowodanów.

Aby zapobiec przekształceniu się cukrzycy w złożoną formę wymagającą ciągłego stosowania insuliny, musisz nauczyć się kontrolować tę chorobę. Przyczynia się do tego najnowszy lek Insumed, który pomaga pozbyć się cukrzycy „na poziomie komórkowym”: lek przywraca produkcję insuliny (która jest zaburzona w cukrzycy typu 2) i reguluje syntezę tego hormonu (co jest ważne w przypadku cukrzycy typu 1).

Cukrzyca Insumed - kapsułki normalizujące poziom cukru we krwi

Wszystkie składniki, które składają się na preparat, są wytwarzane na podstawie materiałów roślinnych przy użyciu techniki biosyntezy i są związane z ludzkim ciałem. Są dobrze wchłaniane przez komórki i tkanki, ponieważ są aminokwasami, które tworzą struktury komórkowe. Komponenty kapsułki Insumed znormalizować produkcję insuliny i regulować poziom cukru we krwi.

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne w czasopiśmie medycznym Obzoroff.info. Jeśli chcesz kupić Insumed ze zniżką, a następnie przejdź do oficjalna strona producenta.

Olga Mikhailovna Khudorozhkova

Autor korespondent.
E-mail: olga.hudorozhkova@bk.ru

Endokrynolog Dziecięcy, Zakład Endokrynologii

Elena Nikolaevna Smirnova

Doktorze kochanie Nauki, profesor, kierownik, Zakład Endokrynologii i Farmakologii Klinicznej

Diabetus Polska